Het Nieuwe Werken en weerstand

hnwElke nieuwe trend in organisatieland leidt ertoe dat er weer iets “moet.” De top maakt een keuze en de organisatie moet weer veranderen. Er zijn boekenkasten vol geschreven over hoe dat succesvol kan en wat de valkuilen zijn. Dat er nog steeds weinig (bijna) perfecte organisaties zijn geeft aan dat dat toch niet zo eenvoudig is. De weerstand zit dan vaak zo wordt gesteld ”beneden.” Het onvermogen wordt vaak niet benoemd, maar dat zit dan natuurlijk “boven” in de organisatie. Er is dus veel gebakken “management” lucht.
Er zijn overigens ook bottom up trends. Een bekende en krachtige is de “democratisering” die in de jaren zestig begon: “wij eisen inspraak.” De  weerstand zit dan vaak “boven.”

Hoe zit dat bijvoorbeeld bij “Het Nieuwe Werken?”
Het bijzondere hier is dat een aantal toonaangevende bedrijven vrij vroeg “pro”  was en dat de verandering aansluit bij de wensen van een deel van de  medewerkers. Die organisaties zien winst en kunnen zo tegelijk hun positie op  de arbeidsmarkt verbeteren. Vooral ( maar niet alleen)  veel jonge medewerkers zijn meteen “pro”: bevlogen, goed thuis in de moderne media en op zoek naar flexibiliteit (al was het maar om de zorgtaken in te kunnen passen). Die steun boven en beneden  vergroot de kans op succesvol implementeren.

Waar valt dan de weerstand te verwachten?
– Waar de top ervoor gaat zal worden doorgeduwd en zal die top een alliantie  aangaan met degenen die voor zijn, in het bijzonder ( maar niet alleen) dus  jongeren. Het belangrijkste verzet zal optreden bij het (midden) management dat niet mee kan of zijn positie bedreigd ziet. Zij worden dus “gesandwiched”  tussen de top en een deel van de laag onder hen. Bij een goede veranderstrategie is die weerstand kansloos.
– Waar de top er niet voor gaat zal de weerstand juist beneden optreden en tot  vertrek cq niet intreden van nieuwe medewerkers leiden.

Share

Geef een reactie

Your email address will not be published.